گاه نوشت

دنیای مجازی باعث شده که خیلی نیایم وبلاگ ولی همیشه یادمون هست که یه گوشه ای یه جایی یه وبلاگی هست که میشه توش نوشت، میشه راحت هرچی توی ذهنت هست رو خالی کنی یه لحظه به این فکرمیکنم که تابستون هم تموم شد و من باورم نمیشه که خیلی زودتر ازون چیزی که فکرش و میکردم تموم شد، خداروشکر برا این روزا که سالمم، مامان و بابام هستن، علیرضام هست برنامه کلاسام تقریبا اوکی شده و باز میریم که داشته باشیم مهرماه رو، بماند که توی این چندوقت یکی از دانشجوهام ازون پسر شیطونکا